Çocukların Üçgenleşmeye Karşı Direnci: Aile Dinamiklerinde Sınırlar ve İletişim

Üsküdar Üniversitesi NPİSTANBUL Hastanesi Psikiyatri Uzmanı Prof. Dr. Gül Eryılmaz, anne ve baba arasındaki çatışmalara dahil olan çocuğun ruhsal gelişimindeki etkileri üzerinde durdu. Çocukların anne-baba arasına dahil olması, aile dinamiklerini bozabilir ve çocuğun büyüme sürecini olumsuz yönde etkileyebilir.

Çocuk, ebeveynler arasındaki çatışmada adil bir hakem rolü üstlenmemelidir; bu rol üçgenleşmeyi derinleştirebilir ve çocuğun ruhsal gelişimini olumsuz yönlerde saptırabilir. Prof. Dr. Eryılmaz, üçgenleşmenin kökenini M. Bowen’in tanımladığı kavramla ilişkilendirerek, iki kişinin çatışmalarını kendileri çözemedikleri durumlarda çocuğun dahil olmasının ilişki dengesini geçici olarak stabil hale getirdiğini söyledi. Ancak bu durum, çocuğun kendi büyüme sürecinde sapmalara yol açabilir.

Üçgenleşmede kalan çocuklar, köken aileden farklılaşma konusunda zorluklar yaşayabilir ve bu nedenle ailede içselleşmiş bir bağımlılık veya kilitli kalışlar görülebilir. Prof. Dr. Eryılmaz, iç içe geçmiş ailelerde sınırların daha katılaşabildiğini belirtti ve şöyle devam etti: Birinin farklılaşmasına karşı daha az tolerans gösterilir; bu durum, duygularını yönetemeyen bireylerin ortaya çıkmasına yol açabilir. Ayrıca üçgenleşen çocuklar, ileride benzer ilişki davranışlarını tekrarlayabilir ya da köken aileden ayrılması gerektiğinde gerektiği kadar ayrılamayabilir.

Ailede sınırlar ve açık iletişim önemli bir yapı kurmak, sağlıklı bir ailenin temel taşlarını oluşturur. Prof. Dr. Eryılmaz, ebeveyn alt sistemi, eş alt sistemi ve çocuk alt sistemi gibi katı sınırlarla ilerleyen bir yapı için gereklilikleri özetledi: sınırların net olması, üçgenleşmelerin oluşmaması, açık iletişim, koalisyonlardan kaçınma ve rollerin belirgin olması, sağlıklı bir aile dinamiği için kritik unsurlardır.

Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı