Yapay zekanın etkileri bireysel çalışanlar arasında hızla yayılıyor ve bu grupta düzenli kullanıcı oranı son iki yıla göre 20 puanın üzerinde artarak %74’e ulaştı. Hindistan, Orta Doğu, Brezilya ve Güney Afrika gibi bölgeler, küresel ortalamaların üzerinde bir düzenli kullanım bildiriyorlar.
İş tatminine dair yeni bir paradoks ortaya çıkıyor: Zaman kazanımı ve iş yükünün dengelenmesiyle ilgili beklentiler karşılanırken, bilişsel yük de artış gösteriyor. Yüzde 72’lik bir pay, yapay zekanın beceri dinamiklerini dönüştürdüğünü belirtirken, %47’si zamanı işin kendisini yapmaktan çok yapay zekayı yönlendirmeye harcadığını ifade ediyor. Düzenli kullanıcıların %67’si tatminin arttığını söylerken, %41’i artan bilişsel yükü rapor ediyor. Bu durum, yapay zekanın işi kolaylaştırıp zorlaştırdığı bir paradoks yaratıyor.
Yapay zeka ile haftalık tasarruf eden çalışan oranı artıyor; fakat kuruluşlar bu tasarrufu değere dönüştürmede zorluk yaşıyor. Saha kullanıcılarının %42’si yapay zeka sayesinde haftada en az bir tam gün tasarruf ettiğini bildiriyor, ancak bu tasarrufun nasıl değerlendirileceği konusunda yönlendirme sınırlı veya yok. Yarıdan fazlası bu zamanı stratejik görevlere yönlendirmiyor; doğru dönüşüm süreci olmadan tasarruflar organizasyon içinde eriyebiliyor.
‘Balayı dönemi’ sona ererken net bir yol haritasına olan ihtiyaç giderek belirginleşiyor. Avrupa, Orta Doğu, Güney Amerika ve Afrika Sanayi Grubu Başkanı Gözde Yalazı Özbek, ilk dalganın bireysel üretkenlik ve zaman kazanımına odaklandığını, gelecek dalganın ise kolektif çalışma yapılarını dönüştürmesi gerektiğini vurguluyor. Rapor, yapay zekanın çağında gerçek bir yönetim dönüşümünün gerekliliğine işaret ediyor ve Türkiye’de de benzer tablo görüldüğünü belirtiyor: Yatırımlar hızla artıyor ancak sürdürülebilir etki, teknolojiyi yalnızca verimlilik aracı olarak değil, organizasyonel dönüşüm aracı olarak görmekle mümkün olur.
Net bir strateji, iş etkisini önemli ölçüde artırıyor. Strateji net olduğunda ve iletişim etkili kurulduğunda yapay zekanın dönüşümü daha başarılı sonuçlar doğuruyor. Net bir strateji, ölçülebilir iş etkisini yaklaşık 25 puan yükseltiyor; yalnızca iyi araçlar sunulması durumunda bu etki yaklaşık 5 puan artıyor. İş akışını yeniden tasarlayan kuruluşlarda, katılımcılar daha olası bir şekilde ölçülebilir iş gelişimi, haftada en az bir tam gün tasarrufu ve artan iş tatmini bildirme eğiliminde. Ayrıca, yapay zeka ajanlarının iş akışlarına entegrasyonu artıyor; katılımcıların %30’u ajanların mevcut süreçlere dahil olduğunu söylüyor ve bu oran geçen yıla kıyasla iki katına çıkmış durumda. Ancak yönetişim ve hesap verebilirlik konularında ilerleme hala sınırlı görünüyor.
Türkiye’de altyapı, veri regülasyonları ve yerelleştirme kilit engeller. Ülke ölçeğinde yapay zekanın kurumsal yayılımı için en kritik konular arasında olgun veri ve teknoloji altyapısı ile regülasyonlar bulunuyor. Veri yerelleştirme gereksinimleri bazı sektörlerde ölçeklenmeyi sınırlandırıyor; buna karşın yerel bulut altyapılarının güçlenmesi ve veri temellerine yapılan yatırımlar bu zorlukları kademeli olarak azaltıyor. Türkiye’de kurumlar artık yapay zekayı deneme aşamasından çıkarıp iş süreçlerine entegre etmeye hazırlanıyorlar; ancak asıl farkı yaratan unsur, teknolojiye erişimden çok bu teknolojiyi kurumsal ölçekte hayata geçirebilme kapasitesi olacak. Kaynak: (BYZHA) Beyaz Haber Ajansı
Leave a Reply